سجاده ها

دسته ها

.

آخرین ها

سابقه ها

بسط وجود مافوق در مادون

 

یک اصل اینکه: بین امام و امت رابطه وجودی برقرار است. به این صورت که امت بسط وجود امام است.

و استفاده از این اصل، اینکه: در تشکیلات نیز، آنجا که سلسله مراتب زیرمجموعه، رابطه خود را با مسئول، به صورت "وجودی" تعریف می کنند (چه وجودی بودن این رابطه، تعیین شود و چه تعیُِّن یابد)، عمل و اراده ی مسئول مافوق، در اراده و حالات نیروهایش تاثیر می گذارد واین تاثیر ورای تاثیر و تأثـّر ظاهری است.

به این معنا که اگر وجود امام[1] در بُعد یا در شأنی ضعیف یا ناقص شود همان بُعد در مأموم ضعیف یا ناقص می شود حتی اگر این ضعف امام بروز و ظهور ظاهری نداشته باشد. مثلا اگر امام تشکیلاتی کرخت و بی رمق شود اعضا هم چنان می شوند حتی اگر بی رمقی و کرختی را در برخورد ها و دیدارهایشان با او، در او نبینند. اگر بی­نظم شود اعضا هم بی­نظم می­شوند با آنکه در اثر حفظ ظاهر او، به ظاهر بی­نظمی ای از او ندیده­اند.

و این ارتباط برای آن مأمومی که رابطه وجودی بیشتری با امام برقرار کرده به نسبت سایرین بیشتر است.

 


[1] کاربست واژه های "امام" و "ماموم" برای تشکیلات مسامحتاً و با اغماض بسیار است!

درباره اینجا