سجاده ها

دسته ها

.

آخرین ها

سابقه ها

سنجـه

شاید تنها ملاک و میزان دم دست، برای ارزیابی روزانه امور، «نماز» است؛ که در مسیر هستیم یا نه.

از صبح باید مراقب نماز ظهر بود. از ظهر، مراقب نماز عصر... تا سحر.

کیفیت نماز، انعکاس کیفیت «بودن» و «شدن» ماست از نماز قبلی تا الان. چگونگی نماز، چگونگی طی مسیری است که داشته ایم.

البته گویا اول باید «قلب» را فعال کرد. و آن را به صحنه آورد. تا ابزاری داشته باشیم تا کمّ و کیف حضور و نمازمان را ببینیم.

اگر نه با چه ابزاری می خواهیم ببینیم که نمازمان چطور بوده اگر قلب نباشد؟

درباره اینجا